అనుకోకుండా ఒక "సంవత్సరం"

యాస్ యుషువల్,

అలో,

well.. సినిమాల అతి ఇన్ఫ్లుయెన్స్ ఏ కావట్చు.. లేదా జరిగింది ఆ సినిమాలో లానే ఒక విషయం కావచ్చు.. అందుకే ఇలా పేరు పెట్టా నా టపాకు.

ఏంటి ఇది. నిన్న ఎవరో నా టపా లు చదువుతూ.. ఏవో కామెంటులు విసురుతూ ఉంటే.. ఓహో నేను రాసేదానిని కదా అని గుర్తొచ్చింది.. ఈ రోజేమో ఆ కామెంటులని మోడరేట్ చెయ్యమని మెయలు వస్తే సరే కదా అని నా బ్లాగుని నేనే ఓపెన్ చేశా.. చివరి టపా ఈస్ యిన్ ౨౦౦౯ . కెవ్! ౨౦౧౦ ఎక్కడ? ఎంగ్యే? వేర్? కహ? ఏమయిపోయా గడిచిన ఆ సంవత్సరం లో ? ఒక్క సారి కూడా ఏమి రాయాలనిపించలేదా? అసలు ఏమి జరిగింది? (చూసారా.. ఆ సినిమాలో మన చార్మి మబ్బు కాబట్టి ఇలాంటి డౌట్ మన smart జగ్గు కి వచ్చింది.. కాని ఇక్కడ నేను పరమ షార్పు కదా.. అందుకే నాకే అర్ధం అయిపోయింది.. ఒక ఇయర్ మిస్సింగ్ అని! )

ఎందుకు ఇప్పుడు ఈ గోలంత... మళ్ళి ఎంచక్కా మొదలు పెడదాం అన్న సదుదేస్యం కలుగుతోంది.. కాని.. దేని గురించి రాయాలి? కరెంటు ఎఫైర్స్ ఆ అంటే.. నాకు తెలిసింది.. జై తెలంగాణా, అయ్యో సూరి, హరే రామ వేర్ ఆర్ యు "శ్రీ కృష్ణ", కూర వండుకోవాలంటే నా జీతం సరిపోతుందా అన్నట్లు ఉన్న నిత్యావసర సరుకుల "అనిత్య"పు రేట్లు, ఇలాంటి నాట్ సో ఇంటరెస్టింగ్ బట్ స్టిల్ వెరీ రిలవెంట్ ఇష్యూస్.

పోనీ సినిమాల అంటే... వంసపారంపర్యంగా రావల్సినంత అందచందాలు లేకపోయినా.. అదే ఫ్యాక్టర్ ని బేస్ చేసుకుని మురిసి పోయే హీరోల మోర్-ఆర్-లెస్స్ బ్రయన్లెస్స్ మూవీస్ తప్ప తెలుగు లో పెద్ద చెప్పుకోతగ్గ మూవీస్ ఏమి లేవు కదా. వెల్.. నాకు బొత్తిగా కళాహృదయం లేదు.

ఏది ఏమైనా.. తనకేమి పట్టదు..పురోగతి ఆగదు.. అన్నట్టు సాగిపోయే పరిశోధనలను చూస్తే మాత్రం.. మానవ జీవన మనుగడకు సరైన పరమార్ధం ఎక్కడో ఉన్నది అన్న స్మాల్ హింట్ తగులుతోంది..

అయాం టాకింగ్ అఫ్ థిస్..

http://www.thehindu.com/sci-tech/science/article1016247.ece

సో, Many Promises to keep & Miles to go before I sleep.. అన్నట్టు సాగే ఎన్నో విశేషాలు చర్చించుకోవచ్చు.. లేదా నాకు తెలిస్తే నేను ఇక్కడ రాయచ్చు.. అన్న.. ఒక చిరు ఆశ తో..

..

C. R. Rao Road

అలో,
మీకో విషయం చెప్పాలి, చెప్పటం అవసరం కనుకనే చెబుతున్న.. నిన్న నేను ఒక ఇనాగరేషన్ కి వెళ్ళా! అది దేనిది అనేది చెప్పటానికి ఈ టపా.

మన IIIT X-road నించి ALIND వరకు ఉన్న రోడ్ ని ఇహ మీదట Prof. C. R. Rao Road అని పిలవనున్నారు.

(For Non-Telugu readers) The road from IIIT X-roads to ALIND will be referred to as "Prof. CRRao Road" from now onwards. :D

ఈ కార్యక్రమా అంటూ నేను రంగరాజన్ గారిని, మన కొత్త మయర్ - బండ కార్తీక రెడ్డి గారిని, చూడటం & వారు చెప్పిన మాటలు వినటం జరిగింది. అన్నిటికన్నా ఇంటరెస్టింగ్ ( నా బాష లో) సి.ఆర్.రావు గారు మాట్లాడిన మాటలు. ఈ రోడ్ కి ఈ పేరు పెట్టినందుకు గాను ఆయనను అభినందిస్తూ చాలా sms లు వస్తున్నాయట, అందులో ఒక దానిలో ఉందంట "I am very glad you are put on the road" :D. ఆయన ఇది చెప్పి పక పక నవ్వారు! మేము కూడా! ఏమండీ నాకు తెలిసిన లింగ్విస్త్స్ లారా కాస్త ఈ వాక్యాన్ని ఎలా రాసి ఉండాలసిందో ఆలోచించి కామెంట్ చెయ్యరూ! ;)

అలాగే మన సెంట్రల్ యునివర్సిటీ ప్రో-వైసు చన్సుల్లరు గారు మాట్లాడుతూ వారి యునివర్సిటీ కి కొత్త అడ్రస్ వచ్చిందో అని మురిసి పోయారు! యుహుహ, వాళ్ళకు వస్తే మనకు రాదేమిటి! :P

కొత్తగా నామకరణం చేయించుకున్న పాత రోడ్ కి ఇవే నా అభినందనలు :D :D

సెలవు.

గుర్తుకొస్తున్నాయి..

అలో,

కాలం చాల వేగవంతంగా కదులుతోంది, అది నాకు మాత్రమే అనిపించటం లేదు, ఎవరిని అడిగినా ఇదే మాట అంటున్నారు. కాలం తో నేను, నాతో కాలం అలా అలా, అంటే అల లా కాదు లెండి.. ఏదో అలా అలా.. అంటే అదేమో మరి వేగం వేగం నేనేమో మరి నిదానం, నేను చుస్తూ చుస్తూ అది వెళ్తూ వెళ్తూ. ఏమిటా ప్రతీదీ రెండు సార్లు అంటే, నా స్నేహితురాలు ఒకమ్మాయి కి ఈ అలవాటు ఉంది అండ్ నాకు కూడా అది గుర్తుకు వచ్చేసింది ఇది రాసేటప్పుడు, అందుకని వాడేసా.

హా.. ఎటో వెళ్ళిపోతుంది మనసు ఎటేల్లిందో అది నాకేం తెలుసు (గుర్తుకొచ్చిందా? వస్తే గుడ్డు గుడ్డు, రాక పొతే గుర్తు చేసినా దండగే :P) అక్కడ హీరో కి తెలుసో లేదో నాకు గుర్తు రావటం లేదు కాని, నాకు మాత్రం నా ఆలోచనలు ఎటువేల్లాయో తెలుస్తుంది. అదే అదే అదే, చిన్నప్పుడు నేను చూసిన తెలుగు సినిమాల మీదకు వెళ్ళింది. హిహి. నేను నా సినిమాల గోల! :D ఇంతకూ ఇక్కడ మా ఆఫీసు భవంతి లో ఏది పట్టుకుంటే ఎప్పుడు పడిపోతుందా అన్నట్టు అనిపిస్తుంటే.. భవంతి కొత్తదే లెండి.. కాని కాంట్రాక్టర్ కాస్త కక్కుర్తి పడట్టు ఉన్నాడు... లేదా అతి సుకుమారుడన్నా అయి ఉండచ్చు.. నట్లు అన్ని అలా అలా తిప్పాడు పాపం మాదేమో రాక్షస మూక, ఇదంతా ఇలా ఉంటే తలుపు వేద్దాం అని చూస్తే అదేమో పడటం లేదు. ఏంటబ్బా ఇది అని చూస్తే.. క్రింద నట్టు లూసు అయ్యింది.. ఆ చిరాకు లో "అబ్బా! ఏమిటి దేవుడా ఇది విఠలాచార్య డైరెక్షన్ లా" అని అనుకున్నా, వెంటనే గుర్తుకొచ్చాయి..

చిన్నప్పుడు సినిమాలు తెగ చూసే దానిని. చూసిందే మళ్లి మళ్లి చూసే దానిని. గుండమ్మ కధ, శాంతి నివాసం ఐతే ఎన్ని సార్లు చూసానో కూడా లెక్కలేదు. అవన్నీ ఒక రకం ఐతే, కొన్ని సినిమాలు చూస్తుంటే తెగ నవ్వొచ్చేది. ఒక పక్కన ఒక రాజు ఉంటాడు ఒక పక్క ఒక రాక్షసుడు, రాజు ఒక బాణం వేస్తాడు రాక్షసుడు ఒకటి. ఇంత వరకు బానే ఉంది. మరి బాణాలు ఏవయ్యా యంటే? గాలి లో రెండు బాణాలు చాలా స్త్రఎట్ గా, అస్సలు వంగకుండా అలా మనిషి నడిచి నట్టు వెళ్తూ ఉంటాయి.. ఎక్కడో ఒక చోట రెండు గుద్దు కుంటాయి, అండ్ కొంచెం నిప్పులు లాంటివి కింద పడతాయి. నాకు అప్పట్లో చాలా అనుమానాలు వచ్చేవి. ఏమిటబ్బా మనుషులు నడిచినట్టు బాణాలు నడుస్తున్నాయి అది కూడా గాలి లో అని. కనుక్కుంటే తెలిసింది అది విఠలాచార్య దర్శకత్వం అని. పక్కన ఉన్న పెద్ద వాళ్ళేమో అః ఓహో ఏమి దర్శకత్వం అది ఇది అని మురిసిపోతుంటే, నేను మురిసిపోయే దానిని. :D తీరా ఆలోచిస్తుంటే అది చిన్నతనమే అని ఇప్పుడు అర్ధం అవుతుంది. ఫిజిక్స్ లో చదువుకున్న "త్రాజేక్టరి" మోషన్ కి ఇది వ్యతిరేకం కదండీ.. మీరు మరీను.. :P అయినా ఆ కాలం లో మనుషులు దీనిని ఎలా ఒప్పుకున్నారో అన్న విషయం అర్ధం కాకపోయినా, నేను చూసి బానే ఆశ్చర్యం, ఆనందం అన్న అనుభుతూలను పొందాను గనుక, కాసేపు లాజిక్ పక్కన పెడతా.

ఇంతకూ గుర్తుకు వచ్చిన మహా మనీషి, "విఠలాచార్య". రాకుమారుడు గుహలోనికి పోవటం మాములుగా వేల్లచు కదా, ఒక పెద్ద మొహం, దానికో పెద్ద నోరు, అండ్ ఏదో ఒక మంత్రం ఇతనికి గుర్తు ఉంటేనే ఆ నోరు తెరుచుకుంటుంది. సిక్రెట్ కీ .. క్రిప్తోగ్రఫి కదా :P అందుకే ఇది నచ్చిందేమో. ఇంకా ఒక ద్వారం కాకుండా చాలా ద్వారాలు దారులు దాటుకుని రాకుమారుడు లోపలికి వెళ్ళాలి, మధ్యలో అడ్డుకుంటే రాక్షసులు, హ హ multiple layers of security :P. ఇవన్నీ చాలానే లాజికల్ గానే ఉన్నాయి కదా! అందుకే నాకు ఆ సినిమాలు నచ్చేవి ఏమో! ఆ కాలం లో తీసినా లాజికల్ గానే ఉన్నాయి కదా, మరి ఇప్పుడు వచ్చే సినిమాల్లో ఎంటండి, హీరో కొడితే విలన్ గాలిలోకి లేస్తాడు? అది అసలు కుదుర్తుంది అంటారా? ఒక వేళ కుదరాలంటే, హీరో చాలా బలవంతుడు అవ్వాలి, విలన్ చిన్న పిల్లడు అవ్వాలి, కానీ ఈ మధ్య సినిమాల్లో ఏమో హీరోలు ఇరవై ఏళ్ళు కూడా లేని పిల్లలు విలన్ ఏమో చిన్న ఏనుగు పిల్లలా ఉంటాడు, మరి ఈ హీరో కొడితే విలన్ ఎలా ఎగురుతాడు? కమాన్! లాజిక్ ఎక్కడ??? ఇలాంటివి చూసే పిల్లలు ఎలా ఆలోచిస్తారు? పెద్ద పెద్ద గ్రఫిక్లతో విన్యాసాలు అంటే ఏదో లే అనుకోవచ్చు, గ్రాఫిక్స్ అని తెలుస్తాయి గనుక పోనిలే అనుకోవచ్చు.. మరి ఈ హీరోల వ్యవహారం ఏంటి? ఏంటో లే. నో కామెంట్స్.

ఈయన సినిమాల్లో నేనేమి చూసానా అని వికీ లో వెదుక్కుంటే "ఆలీబాబా నలబై దొంగలు", "చిక్కడు దొరకదు" ఇవే గుర్తుకొస్తున్నాయి :(. సినిమాల పేర్లు నాకు గుర్తులేవేమ్మో అని నా గట్టి నమ్మకం.

పెద్దగ సాంకేతిక పరిజ్ఞానం లేనప్పుడు, ఉన్న అతి తక్కువ పరిజ్ఞానం లో వచ్చే ప్రేక్షకులకు నేత్రానందం కలిగించే లా సినిమాలు తీసిన ఈ దర్శకుడు ఇప్పుడు ఎంత మందికి గుర్తున్నారో తెలీదు. గుర్తుంచుకోదగ్గ దర్శకులని మాత్రం గట్టిగ నమ్ముతాను. అందుకే నా ఈ టపా ఆయనకు అంకితం.

"జాన పద బ్రహ్మ" -- శ్రీ విఠలాచార్య కు నా ఈ టపా అంకితం.

సెలవు.

Satyam-Shivam-Sundaram

alO,

Any branch of Knowledge can be broadly classified or parameterized based on three aspects

1) Truth (Satyam)

2) Welfare (Shivam)

3) Beauty (Sundaram)

Truth -- Sciences, Welfare -- Technology, Beauty --Arts.

"Truth/Sciences" emphasize on verifications, "Welfare/Technology" aims at making known things useful and "Beauty" is there to feel/enjoy.

(Words taken from a revered guru. )

*** తో తడిచిన నా చేతులు

అలో,
ఏటి చెప్పాను నానేటి చెప్పాను.. అని నేను అంటే.. చెప్పానే చెప్పొద్దూ అని అనటానికి నా బ్లాగుకి ఆస్కారం లేదు :P అందుకే రాస్తున్న నా మలి టపా.

ఆకాశం మేఘావృతమై ఉంది. పడుతున్న వానలకు ఒక కర్నూలు మునిగి పోయిందని విన్నా, కృష్ణలో కూడా నీటి మట్టం ఎక్కువై కొన్ని ఊరులు మునిగి పోతాయేమో, అందులో మా ఊరు కూడా ఉంటుందేమో అని ఆవేదన చెందుతున్న ఒక స్నేహితుని చూసా, ఏది ఏమైనా ఇవన్ని నన్ను చెలింప చెయ్యటం లేదు. ఉన్నది ఒకటే ఆలోచన. ఎం చెయ్యాలి ఈ రోజు. అసలేదన్న చెయ్యగలనా? అనుకున్నదానిలో ఒక్క శాతం అన్నా చెయ్యగలనా అని ఒకటే ఆరాటం. ఏటి యా, అంతగా ఆలోసింసేది? వాట్ ఈజ్ ఇట్టు? ఈ రోజు మళ్లీ (గళ్ళు మంది గ్లాసు) కల్లాసు. :P ఎవరిదీ? ఇంకయారిది? నాదే! :D

ఎంత చదివినా బావిలో నీళ్లు తోడినట్టు ఇంకా సందేహాలు పుట్టుకొస్తూ నే ఉన్నాయ్. ఇంత అయోమయ గందర గోల పరిస్థితి లో ఏమి చెప్తానో, ఎలా చెప్తానో అని గుండెల్లో "గుబ గుబ". అయినా "సాహసం నా పాదం" అనుకుంటూ సమర రంగం లో కి దూకా(కల్లాసు మొదలు పెట్టా)! అస్త్రాన్ని చేపట్టా( చాకు పీసు ముక్క!) . అనుకున్న వ్యవధిలో తడపడుతూ అయినా తమాయించుకుంటు, నాకు తెలిసినంతలో వారికి(తెలిసి తెలిసి నా కల్లాసులో బలి అవ్వటానికి వచ్చిన వారికి) అర్ధం అయ్యే లా చెబుతూ. బీచ్ బీచ్ మే లెగ్ పుల్లింగ్ చేస్తున్న వారికి దొరకకుండా జంపులు చేస్తు, అయ్యిందనిపించేసా.

నేర్చుకోవటం కష్టం ఐతే నేర్పించటం ఇంకా కష్టం. వాళ్ళకేం వచ్చో, ఎలా చెబితే అర్ధం అవుతుందో, ఏ విషయాన్నీ ఎన్ని రకాలు గ ఆలోచించి ఎటు నించి ప్రశ్నల వర్షం కురిపిస్తారో. అయిబాబోయి! ఇలాంటి ఒక పని చెయ్యాలి అంటే, చాలా నేర్పు ఓర్పు కావాలి. అలాంటిది కొంతమంది 'మాస్టారు'లు మాత్రం ఎలాంటి విషయాన్నీ అన్నా ఎంత చక్కగా అర్ధం అయ్యే లాగా చెబుతారో! వారి సహనానికి, నేర్పుకు, ఓర్పుకు జోహార్!

"దేవుడా, ఓ మంచి దేవుడా" నేనేం అడగాలనుకుంతున్నానో నీకు తెలుసు.. ఎందుకంటే బెసికాల్లీ యు ఆర్ గాడ్, వెరీ గుడ్ గాడ్. అదన్నమాట!

కల్లాసు అయ్యి, కుర్చీ లో కూర్చున్న నేను నా చేతులకేసి చూసుకున్న, అవి పూర్తిగా తడిచి ఉన్నాయి, హ హ, చాకు పీసు పౌడరి తో. :D :D :D

well all is fine, that ends fine, hope my students are also fine! ;) మే గాడ్ బ్లెస్ థెం!

సెలవు.

పరి పరి...

అలో,

చాలా కాలానికి మళ్ళీ నాకు కాలక్షేపం చెయ్యాలనిపించినట్టు ఉంది కాబోలు, అందుకే ఇటు దూకా! యుహుహ.. నా విచిత్రపు నవ్వు సాక్షిగా.

"బుక్కు నిండా ప్రబ్లెంసే" అని అంటే, ఆహా అనుకున్నా, కానీ ఇప్పుడు "బుక్కు నిండా ప్రూఫ్స్ ఏ" :(
(ఓహొహొ! ఖోయా మేరె నీంద్, అంటే ఖోయా ఖోయా చాంద్ అని దేవానంద్ అంటే నేను ఏదోకటి అనాలి కదా :))

"ఎందుకు ఏమిటి ఎలా" ఇది నా బ్లాగు రాయటానికి శ్రీకారం ఐతే, ప్రతీ దానికి "అలా ఎలా వీలుపడుతుంది" అనేది ఈ టపా కి ఆధారం. అర్ధం కాలేదా? ఈ మధ్య నేను నేర్చుకున్న కొత్త పాఠం ఇదే, ఏ విషయాన్ని అయినా క్షుణ్ణంగా పరిశీలించింది, పరిశోధించి గాని ఒప్పుకోకూడదు అని మాకు బడి లో చెప్పారు.

(ఆ ఆ, ఎవరో చెబితే మేము ఎలా వింటాం అండీ, మాకు నమ్మకం కలగద్దు... )

మా మాస్టారు ఇందుకు నిలువెత్తు నిదర్శనం. అందుకేనేమో ఆయనికి మాటకు ముందు పది ప్రశ్నలు మాటకి వెనుక పది ప్రశ్నలు ఉంటాయి. మేము కూడా ఆయన బాటలోనే నడవాలని ఆయన కోరిక..

"ప్రశ్నలు అడగటం సులువే కానీ దానికి సమాధానం చెప్పటమే చాలా కష్టం" ఇది చాలా మంది టీచర్లు చెప్పే మాటే.. ఇలా ప్రపంచాన్ని ఇబ్బంది పెట్టే ప్రశ్నలు కాకుండా నా బుద్ధి వికసించే ప్రశ్నలు అడిగే తెలివితేటలు నాకు రావాలని ఆసిస్తూ..

(అలా పరి పరి సార్లు పరి పరి విధములా ప్రశ్నిస్తే నే విషయంలోని ఆంతర్యం అర్ధం అయ్యేది, understood?)

సెలవు.

(ఇది ఒక రెండు నెలల ముందు రాయాల్సిన టపా, కాస్త ఆలస్యం అయ్యింది. :D. Men may come and men may go, but I go on forever --The Brook లో అనట్టు, కాలం తో మారే రకం కాదు కదా నేను! :P. సో, అన్ని ప్రశ్నలు అడిగే అలవాటు ఇంకా అవ్వలేదు! హొప్ థింగ్స్ చేంజ్ సూన్ ;) )

నాకు నచ్చిన Shamili

అలో,
"Oy" పాటలు బాగున్నాయి అని నేను ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు ఎవరో ఆఫ్లయిను పెట్టిన గుర్తు. అలా వినటం మొదలు పెట్టాను ఆ సినిమాలో పాటలు. పాటలు బాగున్నాయి. "అంజలి అంజలి అంజలి, మెరిసే నవ్వుల పువ్వుల జాబిలి" ఆ సినిమాలో హీరోయిన్ అని తెలిసి సినిమా చూసేద్దాం అని కూడా చాలా ఉత్సాహపడ్డాను. ఆమె మొహం చూడటానికి google images ని తెగ వేదికేసిన గుర్తు కూడా! అక్కడక్కడ ఏవో కొన్ని ఫోటోలు కనిపించాయి. అమ్మాయి షుమారుగా ఉందనీ, హీరోయిన్ అయ్యే పోలికలు ఎక్కడా లెవ్వని కూడా కొంచెం సందేహం కలిగింది. కాని మన దర్శక నిర్మాతల మీద ఉన్న గట్టి నమ్మకం[:P]. ఏమిటా నమ్మకం అంటే, మీరే ఆలోచించుకోవచ్చు[:D]. చిన్నప్పుడు అంత ముద్దుగా ఉండే షామిలి ఇప్పుడు ఎలా ఉంటుంది, ఎలా యాక్ట్ చేస్తుంది హీరోయిన్ గా, ఎలా డాన్స్ చేస్తుంది, ఇలా ఏవేవో అనుమానాలు వచ్చి ఉండవచ్చు, కాని నాకిన్ని అనుమానాలు రాలేదు సుమీ! ఏదో మళ్లీ ఇంత కాలానికి ఆమెని చూడబోతున్నాం కదా వెండి తెర మీదా అని కాస్త ఆత్రత అంతే. హమయ్య! ఉపోత్గాతం అయ్యింది.
రిలీజ్ అయిన ఇన్నాళ్ళకి చూసే తీరిక అవకాశం దొరికేసింది, సినిమా చూసేసా. చూస్తున్నంత సేపు ఒకటే ఆలోచన, "షామిలి" భలే ఉంది కదా అని. నాకెందుకో తను చాలా సహజం గా అనిపించేసింది. ఎక్కడా కాస్త కూడా అసభ్యతకు తావు లేదు. ఆమె అలంకరణలో కాని, ఆమె నటన లో కానీ, ఆమె హావభావాలలో కానీ, ఎక్కడా హీరోయిన్ ఆ ఈమె ఆన్న భావనే రాలేదు. ఇదేదో నేను అడ్డదిడ్దంగా మాట్లాడుతున్న అనుకోకండి, నాకీమె చాలా చాలా నచ్చేసింది..హీరోయిన్ అంటే ఇలానే ఉండాలేమో అన్నంతగా. ఈ కాలంలో హీరోయిన్ లు మొడెర్నిటికీ మరీ ప్రాధాన్యత ఇచ్చేసి, వస్త్రధారణలో హావభావాలలో వారు చూపిస్తున్నదానికి, సగటు మనిషి నిజజీవితానికి అస్సలు పోలికలే కనిపించటం మానేశాయి. హీరోయిన్ అంటే, ఏదో వేరే గ్రహం నించి వచ్చిన ఒక వింతజీవిలా చూస్తాను నేనైతే. ఏమిటో నిజజీవితంలో నాకలాంటి అమ్మాయిలు కనిపించటం చాలా అరుదు అని ఏమో,లేదా వారి అలంకరణకు మన తెలుగు సంస్కృతీ సంప్రదాయాలకు పెద్దగా పోలికలు అనిపించక పోవటం వల్లనో తెలీదు కానీ, నాకు ఇప్పుడు ఉన్న మన హీరోయిన్లు గ్రహాన్తరవాసుల్లానే కనిపిస్తారు.
ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో చక్కగా బట్టలు వేసుకుని, ఒక సగటు అమ్మాయిలా "షామిలి" కనిపిస్తే నచ్చక ఏమవుతుంది! ఆమె నటనపరంగా మరి కాస్త ఎదగాలేమో అనిపించిన మాట వాస్తవమే కాని, girl-next-door రోల్ కి తను సింప్లీ ఆప్ట్!

అదే విషయాలు మాట్లాడుకుంటున్నాం కాబట్టి ఉండబట్టలేక అంటున్న-- ఏమిటండి ఈ కాలం లో హీరోయిన్ల వేషధారణ, ఒకళ్ళకి తెలుగు మాట్లాడటం రాదు, పోనిలే డబ్బింగ్ ఆర్టిస్ట్లకు జీవనోపాది కల్పిస్తున్నారులే, ఎలాగూ అది వెనక జరిగే కార్యక్రమమే కదా అని సర్దుకుందాం అనుకుంటే, మరి వారి నటనని ఏమనాలి? కొంతమంది అయితే నవ్వుతున్నారో ఏడుస్తున్నారో కూడా అర్ధం కాదు, జరిగే సందర్భానికి వారి నడతకు ఏమిటో బొత్తిగా పోలికలే కనిపించవు, అది దర్శకుల ప్రతిభో లేదా హీరోయిన్ల ప్రతిభో మరి నా చిన్న బుర్రకి తట్టటం లేదు మరి! ఏదో కొంత మంది పుణ్యమా అంటు, హీరోయిన్ అవసరం ఇంకా సినిమాకి ఉంది అని కాలం గడుస్తుంది. ఒకప్పట్లో ఒక సావిత్రి, ఒక కృష్ణకుమారి, ఒక కాంచన, ఇలాంటి వారు నటిస్తుంటే ఎంత సహజంగా ఉండేదండి. ఎంత చక్కగా అలకరించుకునే వారో, పదహారణాల అచ్చ తెలుగు హీరోయిన్లు అంటే వీరే. ఆ తారువాతి వారిలో సౌందర్య కాస్త అలా ఉండటానికి ప్రయత్నించింది, కాని కాలక్రమేపి ఆమె కూడా కంపెటేషన్ వలయం లోపడి కాస్త వస్త్రధారణ విషయంలో కొంచెం మారింది కాని, తెలుగు సినిమాల్లో తెలుగుతనాన్ని ఉంచటానికి చాలానే ప్రయత్నించింది..
ఇక ఆతర్వాత వచ్చిన వాళ్ళల్లో అసలేవరన్న తెలుగు వారు ఉన్నారో లేదో నే అనుమానం, ఇహ పాపం వాళ్ళకి తెలుగు తనం గురించి తెలుసుకుని దానిని పాటిద్దాం అనే అంత కాల వ్యవధి కూడా ఉన్నటు లేదు, అంటే నాలుగైదు సినిమాల్లో కనిపించంగానే మాయమైపోతారు, ఏది ఎలా ఉన్న తెలుగు లో సినిమాలు విడుదల అవుతూనే ఉన్నాయి ప్రజలు చూస్తూనే ఉన్నారు. అంటే కాలం తో పరుగు పెట్టటం మనిషికి ఉన్న మంచి అలవాటు కదా! తక్కిన విషయాలు ఆట్టే పట్టించుకోరు.

ఏముందండి, మారే కాలం తో మేము మారుతున్నాం అంటారు.. అంతకు ముందు ఎలా ఉన్నామో ఏమి చేసేవాల్లమో అన్నా తెలుసో లేదో వీళ్ళకి!

ఏది ఎలా ఉన్న, షామిలి బాగుంది. ఆమె కూడా కాలంతో మరీ ఎక్కువ మారకుండా ఇప్పుడు ఎలా ఉందో అలానే ఉంటే ఇంకా బాగుంటుంది.

చలో, సెలవు మరి.

ps: నేను మాట్లాడుతుంది తెలుగు సినిమాల గురించి నాకు అనిపించింది మాత్రమే. దీనిని ఎవరూ అన్యధా అర్ధం చేసుకోకూడదని మనవి!